Leasing jest bardzo popularną formą nabywania składników majątku. Finansować leasingiem można wszystko – od samochodów, po maszyny i urządzenia a nawet nieruchomości. Istnieją dwie najpopularniejsze formy leasingu – leasing operacyjny i leasing finansowy. Każdy z nich działa inaczej i nakłada różne obowiązki na leasingobiorcę.

Jaki leasing wybrać?

Czynnikiem który przeważa przy wyborze formy leasingu z pewnością są koszty początkowe, które są dużo mniejsze w przypadku leasingu operacyjnego. W Polsce większość firm wybiera leasing operacyjny. Jednym z powodów jest fakt, iż w przypadku leasingu operacyjnego nie trzeba odprowadzać podatek VAT w całości z góry.

leasing kielce

Leasing operacyjny

Leasing operacyjny zalicza się do składników majątkowych firmy leasingowej. Natomiast dla leasingobiorcy kosztami uzyskania przychodu są wyłącznie raty leasingowe. Do rat doliczany jest podatek VAT, dzięki czemu, leasingobiorca nie ma obowiązku uiszczania całości podatku VAT po podpisaniu umowy leasingowej. Ponad to, również do kosztów uzyskania przychodu, można zaliczyć opłatę wstępną. Może ona zostać ujęta jednorazowo i potwierdza to interpretacja Dyrektora Izby skarbowej w Bydgoszczy z dn. 8.04.2016 o sygn. ITPB1/4511–1158/15/AK, w której możemy przeczytać: „(…) wstępna opłata leasingowa warunkuje zawarcie umowy, czyli należy ją powiązać nie tyle z całą umową rozumianą w wymiarze czasowym , co z momentem jej zawarcia. Dotyczy ona nie tyle samego trwania usług leasingu, lecz w ogóle prawa do skorzystania z niego. Zatem nie jest opłata dotyczącą całego okresu trwania umowy leasingu. Stąd opłata ta jest wydatkiem jednorazowym, związanym z zawarciem umowy leasingu. Dlatego też nie ma obowiązku rozliczania jej proporcjonalnie do okresu trwania umowy. Tym samym wstępną opłatę należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie jej poniesienia.”

Wartym do odnotowania jest również fakt, że suma opłat ustalonych w umowie, pomniejszona o podatek VAT, musi odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych. Po zakończeniu umowy leasingowej, leasingobiorca ma możliwość wykupienia przedmiotu, który był leasingowany.

LEASING OPERACYJNY – własnością przedmiotu jest leasingodawca.

Przykład:

Pan Adam prowadzi działalność gospodarczą i zdecydował się na zakup samochodu osobowego, a jako formę finansowania wybrał leasing operacyjny.  Nie może on wpisać samochodu do swoich środków trwałych, ani też dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Adam może za to ująć w kosztach każdą ratę leasingową, jak również opłatę wstępną.

Leasing finansowy

Jeśli mowa o leasingu finansowym – przedmiot leasingu zostaje włączony do składników majątkowych leasingobiorcy i to na nim spoczywa dokonywanie odpisów amortyzacyjnych. Do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć wyłącznie część odsetkową raty, a podatek VAT należy zapłacić w całości, przy pierwszej racie kredytu. Leasingobiorca staje się również właścicielem przedmiotu leasingu po zapłacie ostatniej raty.

W przypadku leasingu finansowego przedmiot zostanie ujęty w ewidencji środków trwałych leasingobiorcy, i to on dokonuje odpisów amortyzacyjnych.

Przykład:

Firma produkcyjna zakupiła maszynę o wartości 300 000 zł w ramach leasingu finansowego. Maszyna stanowi środek trwały firmy, tak więc firma musi dokonywać do miesiąc. Do kosztów uzyskania przychodu, firma nie może zaliczyć raty leasingowej, a jedynie część odsetkową raty.